ارسال به دوستان
کد خبر : 182782
تاریخ انتشار : 6/18/2016 10:05:00 AM

موضع گیری شدید اللّحن آیت الله رمضانی در خصوص ترورهای اخیر فرانسه، آمریکا وانگلیس و جنایات بحرین و پاکستان و سکوت مجامع بین المللی نسبت به مسبّبین اصلی این امور

بسم الله الرحمن الرحیم
امام و مدیر مرکز اسلامی هامبورگ در دوّمین جمعه ماه مبارک رمضان با اشاره به نامه های تبریک شخصیت های مختلف آلمانی، افزودند: در ماه مبارک رمضان هستیم و این روزها شخصیت­های مختلف در آلمان مثل رئیس شورای پروتستان­های آلمان، سراسقف کاتولیک­ها و دیگران به ما نامه نوشتند و ماه مبارک را تبریک گفتند. یکی از نکات مشترک در همه این پیام ها ابراز نگرانی از اوضاع نابسامان دنیا بود. من به نمایندگی از جامعه مسلمانان از همه آنها تشکّر می کنم و برای همه بشریت بهروزی آرزو می کنم. اما در عین حال یک نکته را باید یادآوری کنم و آن اینکه پیام دین رحمت، صلح، برادری و معنویت برای ایجاد زندگی مسالمت آمیز در جامعه بشری است. امّا توجه به صلح و رحمت به معنای سکوت در مقابل ظلم و ستم نیست. ما نمی توانیم در  برابر این همه ظلم ساکت باشیم. در چنین اوضاع نابسامانی که جهان دست به گریبان آن شده، صرفاً ابراز نگرانی هم کافی نیست. بی تفاوت بودن در مقام عمل نسبت به این همه ظلم و ستم که در دنیا در حال گسترش است منطقی نیست. حق و انصاف این است که هم با مظلومان همدردی کنیم و هم نسبت به ظالم موضع بگیریم، همان طور که امام علی علیه السلام به ما یاد داد: كُونَا لِلظَّالِمِ خَصْماً وَ لِلْمَظْلُومِ عَوْناً.

امّا تفکّر تکفیری از کجا منشا می گیرد؟ چه کسانی در جهان به صورت علنی مروّج  تفکّر تکفیری و تخریبی هستند؟ این را همه می دانند. پس چرا کسی اقدامی نمی کند و همه چیز نادیده گرفته می شود؟

رئیس اتحادیه اروپایی علما و تئولوگ های شیعه در ادامه ضمن محکوم نمودن جنایات صورت گرفته توسط آل سعود در منطقه افزودند: جنایاتی که در بیش از یک سال گذشته در یمن صورت گرفت آنچنان بود که سازمان ملل عربستان را در لیست سیاه جرائم غیر انسانی علیه بشریت قرار داد. مستندات این نسل کشی کودکان به گونه ای بود که حتی برخی از کشورهای اروپایی اعلام کردند دیگر به عربستان تجهیزات نظامی نخواهند فروخت. امّا در نهایت چه شد؟

فشارها و لابی ها و زد و بست ها، آن هم در سطح عالی ترین مجامع بشری یعنی درون سازمان ملل و قدرت های استکباری کار را به جایی رساند که این حکومت خودکامه بدون هیچ دلیل روشنی تبرئه شد و از لیست سیاه خارج شد. اگر نسل کشی جرم است، چطور نادیده گرفته می شود تا دست مجرم برای جنایات بیشتر باز باشد؟ 

مردم جهان انتظار دارند سازمان ملل و شورای امنیت و دیگر نهادهای بین المللی حقیقتا از حقوق بشر دفاع کنند. اما در عمل می بینند هرجا به نفع قدرت هاست ورود می کنند و هر جا مثل سوریه و یمن و بحرین و عراق و افغانستان و پاکستان و ....ترور، آدم کشی و نسل کشی در حق منتقدان آنها صورت می گیرد سکوت می کنند و با سکوت خود تأیید گر جنایات جنایتکاران می شوند. در همین پاکستان ظرف چند چند دهه اخیر خشونت های تندی را به نام اسلام به وجود آوردند و بیش از 27000 نفر از پیروان اهل البیت را کشتند ولی کسی دَم بر نیاورد. خانه ها ر ا خراب کردند، زمین هایشان را از آنان گرفتند و جان و مالشان را مورد تهدید قرار دادند، ولی کسی چیزی نگفت و اقدام مؤثری نکرد. به مردمی که در جشن میلاد امام حسین (ع) شرکت کرده بودند حمله کردند و تعدادی بی گناه را به شهادت رساندند. در برخی از مناطق مانند گلگت و بلتستان زمین های پیروان مکتب اهل البیت (ع) را مصادره کردند. برخی از علما اعتصاب غذا کردند و حتی علمای سنی و مسیحی از مظلومان آنجا حمایت کردند ولی قدرت ها ساکت مانند و تماشاگر معرکه شدند. مگر نمی گویید حقوق شهروندی نباید مورد احترام باشد؟ پس به چه جرمی در پاکستان این اتفاقات می افتد؟

در بحرین علما را تحت ظلم و ستم قرار دادند و مردم را در سرزمین خودشان غریبانه به زنجیر می کشند. حکومت بحرین متاسفانه حقوق بین المللی را پایمال می کند و اصرار دارد که تمام ارزشهای انسانی و حقوق بشررا زیر پا بگذارد. دانشمندان و علمای بیدار که کاری جز خدمت به گسترش اخلاق و عدالت می کنند مثل شیخ علی سلمان را به دلایل واهی به محاکم قضایی می برند و زندان های طولانی برای آنان در نظر می گیرند، فعالان شناخته شده حقوق بشر مثل نبیل رجب را بازداشت می کنند. امّا در جامعه جهانی کسی اقدامی نمی کند.

این ستم در حق بشریت است. چه کسی با این غدّه سرطانی باید مقابله کند؟ این ها منحصر به مناطق شرقی هم نیست؛ بلکه غرب هم هر روزه با آن مواجه است. در فرانسه اخیرا یک افسر پلیس را کشتند و همسرش را هم سر بریدند. در انگلستان در روز روشن آدم کشتند. در آمریکا در یک باشگاه 50 نفر را به گلوله بستند و بعد هم رسما گروه تروریستی داعش آن را بر گردن گرفت. ما به همه اعلام می کنیم: این ها رحم ندارند. در کل دنیا به غرب و شرق رحم نمی کنند. اگر خاموش بنشینید ترویج افراطی گری و تندروی گریبان شما را هم می گیرد. این دولتی که حتی به مردم خودش هم رحم نمی کند. این ها اگر کسی در داخل عربستان حرف بزند را گردن می زنند یا به دار می آویزند و یا به زندان می افکنند. مگر آیت الله شیخ  نمر گناهش چه بود؟ این چه دنیای پستی است که مدعیان دفاع از حقوق بشر جرأت حرف زدن ندارند و مطامع مادی آنها را ساکت کرده است.

رئیس هیئت علمای اتحادیه مراکز شیعه آلمانIGS  در پایان ضمن ابراز تأسف از خارج شدن کشور عربستان از لیست سیاه به خاطر نسل کشی کودکان در یمن افزودند: این قابل فهم نیست که سازمان ملل بر اساس مستندات قوی جنایت علیه بشریت را تشخیص بدهد و محکوم کند ولی بعد رئیس سازمان ملل بگوید مشاوره با عربستان باعث خارج شدن این کشور از لیست سیاه شد. این حق کشی است.

به ما هم می­گویند در نماز جمعه فقط موعظه و پند دهید. ما صراحتا اعلام می کنیم که موعظه ما روشنگری و تلاش برای خروج از جهالت و تاریکی است و یقیقاً اگر ما سکوت کنیم و این حرف ها را نزده و موضع نگیریم در پیشگاه خداوند سبحان و مردم آزاده دنیا و وجدان های بیدار نمی توانیم پاسخ گو باشیم.

ما اعلام نگرانی عمیق خود را از وضعیت کنونی دنیا  و خشونت، ترور، فقر، تبعیض و بی عدالتی اعلام می کنیم حقوق شهروندی را نمی توان بر اساس ملیتها در کشورها دسته بندی کرد و حاکمیت­های نمی توانند حقوق شهروندان را بر اساس امیال شخصی خود تفسیر کنند. ما به همه کسانی که در جهان ادعای صداقت دارند می گوییم حرف دیگر بس است، تا بیش از این دیر نشده برای مبارزه جدّی و واقعی با تروریست و تفکّر تکفیر و خشونت در هر جا و بدون هر نوع تبعیض اقدام کنید.



نظر شما



نمایش غیر عمومی