ارسال به دوستان
کد خبر : 192211
تاریخ انتشار : 2/22/2018 1:41:00 PM

گزارش مراسم بزرگداشت شهادت حضرت فاطمه زهرا ( سلام الله علیها)

همزمان با ايام فاطميه و شهادت دخت گرامی پيامبر اکرم (ص) حضرت فاطمه زهرا (س) مراسم بزرگداشتی از شنبه 17 تا سه شنبه 20 فوریه در مرکز اسلامی هامبورگ برگزار گردید.

این مراسم بعد از اقامه نماز جماعت مغرب و عشاء با تلاوت قرآن مجید آغاز گردیده و در ادامه عاشقان مکتب اهل بیت عصمت و طهارت (ع)  از برنامه بیان احکام شرعی توسط برادر ارجمند جناب آقای آل بتول، سخنرانی امام و مدیر مرکز اسلامی هامبورگ آیت الله دکتر رمضانی و نیز مداحی مداح اهل بیت (ع) جناب آقای حاج سید محمد قاضوی بهره مند می شدند.

آیت الله دکتر رمضانی در بخشی از سخنان خویش با اشاره به اسامی و القاب حضرت فاطمه (س) و نیز روایت ائمه معصومین و آیات قرآن کریم به تشریح جایگاه آن حضرت پرداخته و افزودند: با توجه به حدیثی از امام باقر (ع) عمر شریف حضرت زهرا (س) 18 سال نقل شده است. البته در برخی از کتابهای اهل سنت  تا 35 سال را نیز نقل کرده اند اما بر اساس نظر علمای بزرگ شیعه عمر شریف آن حضرت 18 سال بوده است. با توجه به آیات و روایات شخصیتی که 18 سال بیشتر عمر نکرده است، به هر نوع کمالی که در رابطه انسان قابل تصور است به آن دست یافته است. القابی که برای آن حضرت ذکر شده است هر کدام حکایت از کمالات آن حضرت دارد. شخصیت حضرت زهرا (س) به جایگاهی می رسد که فرشته بر او نازل می شود و لذا به ایشان « محدثه » می گویند. حضرت زهرا (س) به عنوان یک زن نمونه به کمالات وجودی در بخشهای مختلف عقیدتی، معرفتی، اخلاقی و .. در حوزه عمل رسیده است. از لحاظ عقیدتی به آنچه که مربوط به شناخت و باورمندی خداوند و معاد است دست یافته است و به کمالات معرفتی و عرفان دست یافته اند. علم آن حضرت علم لدنی و الهی است و جهت علمی و معرفتی آن حضرت به مرحله ای می رسد که کلامشان به عنوان مستند علمی شناخته می شود. بعد از رحلت پیامبر (ص) ، این مصیبت آن قدر بر حضرت زهرا (س) سخت بود که جناب جبرئیل برای تسلّی بر آن حضرت نازل می شد و آنچه را که ایشان دریافت می کرد حضرت علی (ع) می نوشت و معروف به مصحف حضرت فاطمه (س) است و به اعتقاد شیعیان این مصحف در نزد امام زمان (عج) می باشد. در برخی از روایات آمده که چیزی  در رابطه با حلال و حرام در این مصحف نیامده و پیش بینی ها و آنچه در آینده حیات بشری رخ خواهد داد در این کتاب شریف ذکر شده است. از لحاظ فضائل اخلاقی نیز هر فضیلتی را که نام ببرید در وجود این شخصیت نهفته است. عفت و پاکدامنی، طهارت، زهد، معنویت و دعا، حکمت، شجاعت، عدالت و ...

 این شخصیت برجسته هم از لحاظ عقیدتی و هم از لحاظ فضیلت های اخلاقی و نیز از لحاظ سیاسی و اجتماعی از هر جهت یک شخصیت برجسته و الگو است چنانچه حضرت مهدی (عج) که خلاصه همه پیامبران الهی است می فرمایند: حضرت فاطمه برای من الگوست. « وفي أبنة رسول الله أسوة حسنةهمچنین امام باقر (ع) می فرمایند: « نحن حجج الله علیکم و اُمُّنا فاطمة حجة الله علینا» ما حجت های خدا بر شماییم و مادر ما فاطمه علیها السلام حجت خدا بر ما (اهل بیت) است. بانویی که طول عمرش کم، ولی عرض عمرش چنین است که بر همه الگو می شود. حتی برای پدر بزرگوارش مادری می کند . ( ام ابیها) در سنین کودکی نقش بزرگی در تسلّی پدر در مصائب داشت. عبادتهایی که از حضرت فاطمه (س) در کتابهای تاریخی نقل شده است بیانگر این است که ایشان به لحاظ عملی نیز در رأس شخصیت زنان قرار گرفته است و عبارت «سیدة نساء العالمین» در کتب شیعه و اهل سنت در رابطه با ایشان ذکر شده است.

رئیس اتحادیه اروپایی علما و تئولوگ های شیعه در بخش دیگری از سخنان خویش با تاکید بر شناخت و معرفت هر چه بیشتر نسبت به اهل بیت (ع)، به غربت و مظلومیت حضرت فاطمه (س) در طول تاریخ اشاره نموده و افزودند: شخصیت حضرت فاطمه (س) نه تنها در زمان حیات خویش مظلوم بود، بلکه در طول تاریخ و حتی امروزه هم مظلوم واقع شده است و غربت دارد و بی مهر های زیادی نسبت به ایشان شده است. البته این بی مهری ها و غربت ها در طول تاریخ در مورد اهل بیت (ع) نیز بوده است و در طول تاریخ گروههای مختلف هر کدام به نوعی به شخصیت و جایگاه این بزرگواران لطمه وارد کرده اند. برخی افراط کردند و بواسطه کراماتی که از ائمه (ع) می دیدند، ائمه (ع) را در حد ربوبیت بالا  بردند که البته امام علی (ع) با این گروه مقابله می کند. عده ای دیگر تفریط کردند و فضیلت های ائمه (ع) را انکار کرده و حتی نسبت به آنان توهین و اهانت داشتند.عده ای نیز تلاش کردند که ائمه (ع) را افراد معمولی جلوه دهند و به عنوان مثال وقتی بحث عصمت ائمه(ع) مطرح می شود آن را انکار می کنند. یک نگاه دیگر نیز وجود دارد که فقط بعد ملکوتی ائمه (ع)  را در نظر گرفته است و اینکه آنها قبل از اینکه زمین و آسمان خلق شود بوده اند. در حالیکه اینها دو بعد دارند بعد ملکوتی و بعد ملکی. آنها نیز بشر هستند ولی صاحب کمالات و فضائل اخلاقی که از هر جهت می توانند الگو باشند. چه اینکه در قرآن کریم خدای متعال به پیامبرش فرمود که این مهم را یادآوری کند و آموزش دهد. « قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوحَىٰ إِلَيَّ أَنَّمَا إِلَـٰهُكُمْ إِلَـٰهٌ وَاحِدٌ» بگو: من انسانى هستم همانند شما. به من وحى شده كه خدايتان خدايى است يكتا.

امروزه نیز شخصیت ائمه اطهار (ع) و حضرت فاطمه (س) مظلوم است و گاهی حتی مشتاقان آن حضرت با رفتارشان به حضرت زهرا (س) و اهل بیت (ع) ضرر می رسانند. امام صادق (ع) می فرمایند: «كونوا لنا زینا ولا تكونوا علینا شیناً، قولوا للناس حسنا واحفظوا السنتكم و كفوا عن الفضول و قبح القول» زینت ما باشید نه باعث ملامت و سرزنش ما، با مردم نیكو سخن بگویید، و زبانتان را حفظ كنید و از زیادهروی و زشتگویی باز دارید.

ایشان در بخش دیگری از سخنان خویش با اشاره به جایگاه والای حضرت فاطمه (س) به آیات قرآن کریم که در رابطه با آن حضرت می باشد اشاره نموده و افزودند: در کتابهای حدیثی، تفسیری و تاریخی علمای اهل سنت 135 آیه در 49 سوره قرآن کریم در شأن و منزلت حضرت زهرا ذکر شده است. البته این غیر از آیاتی است که در کتب تفسیری و روایی علمای بزرگ شیعه در خصوص حضرت زهرا (س) بیان شده است. البته منظور این نیست که این آیات فقط در مورد حضرت فاطمه (س) است. بلکه در برخی از سوره ها آن را تطبیق می کنند. مانند سوره مبارکه کوثر. در برخی آن را به نوعی تطبیق باطنی از قرآن می کنند مانند « لیلة القدر» و یا « مرج البحرین یلتقیان» . برخی از آیات مشترک است میان حضرت امام علی (ع) و حضرت فاطمه (س) و پیامبر اکرم (س) و حسنین (ع). مانند آیه مباهله، آیه تطهیر و سوره انسان .

ایشان ادامه بحث خویش را به تفسیر و تشریح آیاتی از سوره مبارکه انسان اختصاص داده و اظهار داشتند: علامه امینی در کتاب الغدیر نقل می کند که 34 نفر از علمای بزرگ اهل سنت در کتب خود در تفسیر این آیات از حضرت فاطمه (س) سخن گفته اند. در برخی از کتب هم مانند « احقاق الحق» 36 نفر ذکر شده است.

ابن عباس در باره آیات 8 تا 18 سوره مبارکه انسان می گوید: امام حسن و حسین(ع) به شدت مریض شدند، به گونه‏اى که همه اصحاب پیامبر از آنان عیادت کردند و در میان آنها ابو بکر و عمر نیز بودند، گفتند: اى ابوالحسن اگر براى خدا نذر مى‏کردى (بهتر بود) على گفت: نذر مى‏کنم که اگر خداوند دو نوه پیامبرش محمد(ص) را شفا دهد، سه روز روزه بگیرم، فاطمه آن را شنید و گفت، براى خدا در گردن من همان باشد که تو گفتى، حسن و حسین نیز آن را شنیدند و گفتند: اى پدر براى خدا در گردن ما همان باشد که تو گفتى. خدا آنها را شفا داد، پس روزه گرفتند. پس از آن که حسنین(ع) شفا یافتند، حضرت امیر(ع) نزد شمعون یهودى که در همسایگى آنان منزل داشت، رفت. شمعون قدرى پشم داد که بریسند و در عوض سه صاع جو مزد داد. حضرت زهرا(ع) جو را آسیاب نمود، پنج قرص نان براى افطار پنج نفرى تهیه نمود. وقتى حضرت امیر (ع) بعد از نماز مغرب به خانه آمد که افطار کنند هنوز دست دراز نکرده، از در خانه سائلى آواز داد که من مسکینى از مساکین مسلمانانم، مرا طعام دهید، خدا شما را از طعام های بهشت عطا کند. امام علی نان خود را به فقیر داد. فاطمه(س) و حسن و حسین(ع) و فضه نیز متابعت کرده همگى نان خود را به فقیر دادند و به آب افطار کردند. روز دوم نیز روزه داشتند به همان ترتیب فاطمه(ع) پنج قرص نان براى افطار تهیه نموده موقع افطار صدایى از در خانه بلند شد: «السّلام علیکم یا اهل بیت النبوة و معدن الرسالة». من یتیمى از ایتام مسلمانانم مرا طعام دهید، آن شب نیز همگى نان خود را دادند و به آب افطار نمودند. روز سوم نیز روزه داشتند موقع افطار صدایى از در خانه بلند شد که من اسیرى هستم از اسرا و گرسنه می باشم مرا طعام دهید، باز همگى(پنج نفر) نان خود را دادند و به گرسنگى صبر نمودند.

روز چهارم امام علی، دست حسن و حسین(ع) را گرفت در حالى که از ضعف می لرزیدند، آنان را خدمت رسول خدا(ص) برد. چشم رسول اللَّه که بر آنها افتاد بسیار دلتنگ شد، فرمود بر خیزید به حجره فاطمه(ع) برویم، وقتى آمدند که فاطمه(ع) در محراب عبادت بود و از گرسنگى می لرزید و شکم مبارکش به پشت چسبیده و چشمانش به گودى فرو رفته بود؛ چون رسول اللَّه این حالات را در عترت خود دید دست به دعا برداشت و از خدا استغاثه نمود که خدایا عترت من از گرسنگى می میرند، جبرئیل فرود آمد و این آیات را «از یوفُونَ بِالنَّذْرِ» تا آن جا که فرموده: «إِنَّ هذا کانَ لَکُمْ جَزاءً وَ کانَ سَعْیکُمْ مَشْکُوراً»، فرود آورد.

علمای اهل سنت معتقدند که 18 آیه از سوره انسان بعد از این اتفاق نازل شده است و علمای شیعه معتقدند کل سوره انسان بعد از این اتفاق نازل شده است. تمام علمای شیعه می فرمانید که این سوره مدنی است و در مدینه نازل شده است و از علمای اهل سنت نیز 36 نفر می گویند که این سوره در مدینه نازل شده است.

سوره مبارکه انسان به لحاظ ترتیب نزول سوره 98 می باشد و به لحاظ ترتیب فعلی هفتاد و ششمین سوره در قرآن می باشد. این سوره دارای  243 کلمه، 1089 حرف می باشد. از نامهای این سوره می توان به انسان، دهر و هل اتی اشاره نمود. روایات زیادی در رابطه با فضیلت و خواص خواندن سوره انسان ذکر شده است. از جمله پاداش بهشت و همچنین همنشینی با رسول خدا. در خواص این سوره ذکر شده است که کسی که مداومت بر تلاوت این سوره داشته باشد برای ضعف روحی و قدرت روحی مؤثر است و همچنین برای رفع استرس و اضطراب.

این سوره با « بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ» شروع می شود. بسم الله  در هر سوره خلاصه آن سوره و جزء سوره است. انسان کارهایش را با نام خداوند که رحمن و رحیم است آغاز می کند. قرآن مسیر انسان را مسیر رحمت می داند و دین اسلام دین رحمت و پیامبر اسلام پیامبر رحمت است. « وَ ما أَرْسَلْناکَ إِلاَّ رَحْمَةً لِلْعالَمينَ»

خداوند در آیات اولیه این سوره می فرماید: « هَلْ أَتَىٰ عَلَى الْإِنسَانِ حِينٌ مِّنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُن شَيْئًا مَّذْكُورًا» هرآينه بر انسان مدتى از زمان گذشت و او چيزى در خور ذكر نبود. إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن نُّطْفَةٍ أَمْشَاجٍ نَّبْتَلِيهِ فَجَعَلْنَاهُ سَمِيعًا بَصِيرًا ما آدمى را از نطفه اى آميخته بيافريده ايم، تا او را امتحان كنيم. و شنوا و بينايش ساخته ايم. إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا راه را به او نشان داده ايم. يا سپاسگزار باشد يا ناسپاس . إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ سَلَاسِلَ وَأَغْلَالًا وَسَعِيرًا ) ما براى كافران زنجيرها و غلها و آتش افروخته آماده كرده ايم.

امروزه تعریف های متعددی در رابطه با انسان در جامعه بشری  ارائه می شود و در این سوره بحث در رابطه با انسان است و قرآن کریم می خواهد تعریف دقیقی از انسان را ارائه دهد. داستان خلقت انسان از داستانهای بسیار مهم است که به صورت دقیق باید به آن پرداخته شود و قرآن کریم می تواند نقش مهمی در فهماندن آن داشته باشد اگر انسان خود را در خدمت قرآن قرار دهد، به دقیق ترین دانش درباره انسان پی می برد و از نظر قرآن بسیار روشن است که انسان در خلقت و آفرینش هستی جایگاه ویژه ای پیدا می کند و خلیفه خدا بر روی زمین می شود. پیامبران الهی و کتب آسمانی برای هدایت انسان فرستاده می شوند که انسان راه درست را تشخیص دهد. خداوند هر ابزاری را در اختیار انسان قرار می دهد که هدایت شود.

در آیه دوم این سوره به خلقت انسان از نطفه اشاره شده است. در رابطه با کلمه «نبتلیه» برخی آن را آزمایش معنا کرده اند و مرحوم علامه طباطبایی آن را به عنوان سیری که نطفه دارد و انتقال از یک مرحله به مرحله دیگر بیان می کند. طی کردن مسیری که خودش را با ابزار به هدف برساند.

این سوره به این موضوع اشاره دارد که انسانها دو دسته شدند کسانی که از امکانات استفاده کرده و دسته ای هم که ناسپاسی کردند. « اما شاکرا و اما کفورا» کسانی که ناسپاسی کردند و زندگی خود را هدر دادند و نتیجه اش را هم می بینند. و به دست خودشان خود را غلو و زنجیر قرار می دهند. «  إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ سَلَاسِلَ وَأَغْلَالًا وَسَعِيرًا»

و اما انسانهای نیک « إِنَّ الْأَبْرَارَ يَشْرَبُونَ مِن كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُوراً» نيكان از جامهايى مى نوشند كه آميخته به كافور است: « عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا عِبَادُ اللَّـهِ يُفَجِّرُونَهَا تَفْجِيرًا » چشمه اى كه بندگان خدا از آن مى نوشند و آن را به هر جاى كه خواهند روان مى سازند. يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا به نذر وفا مى كنند و از روزى كه شر آن همه جا را گرفته است مى ترسند. وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَىٰ حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا و طعام را در حالى كه خود دوستش دارند به مسكين و يتيم و اسير مى خورانند: إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّـهِ لَا نُرِيدُ مِنكُمْ جَزَاءً وَلَا شُكُورًا جز اين نيست كه شما را براى خدا اطعام مى كنيم و از شما نه پاداشى مى خواهيم نه سپاسى. إِنَّا نَخَافُ مِن رَّبِّنَا يَوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِيرًا  ما از پروردگار خود مى ترسيم، در روزى كه آن روز عبوس و سخت و هولناك است.

در این سوره اشاره به پنج ویژگی مهم انسانهای صالح و برجسته دارد. از جمله: 1. یوفون بالنذر . وفای به نذر 2. یخافون یوما از معاد و روز  جزا می ترسند. 3. ویطعمون الطعام فقرا و نیازمندان را اطعام می کنند. 4. انما نطعکم لوجه الله فقط بواسطه خداد دیگران را اطعام می کنند و انتظار پاداشی ندارند. 5. از خداوند ترس و بیم دارند.

امروزه در برخی از جوامع بشری حاشیه را به جای متن و اصل زندگی قرار داده اند. پرداختن به خواسته های مادی و  ظواهر زندگی مانند خورد و خوراک و شهوات و ثروت قدرت و ... باید در حاشیه زندگی باشد، نه اینکه اصل باشد و باعث اختلاف و نزاع و تفرقه میان افراد و حتی نزدیکان و فامیل ها شود.

انسانهای نیک ( ابرار) کسانی هستند که متن زندگی خود را اخلاق، فکر و آگاهی، عقیده، عفت و پاکدامنی، عدالت و ... قرار داده اند. عده ای نگاهشان به زندگی طبیعت است و عده ای در زندگی شان بر اساس گرایش اصلی فطرت خود ایمان را اصل می دانند.  

در پایان باید به این نکته اشاره نمود که حضور انسان در اینگونه محافل و شنیدن مفاهیم آیات قرآن کریم و نیز روایت ائمه معصومین (ع) خیلی با ارزش است و یک حیات معنوی را برای انسان به ارمغان می آورد.




نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :