ارسال به دوستان
کد خبر : 194679
تاریخ انتشار : 7/27/2018 4:38:00 PM

مسئولیت خانواده ها در جامعه

خطیب: حجت الاسلام والمسلمین انصاری تاریخ: 27.07.2018 

بسم الله الرحمن الرحيم

الحمدلله رب العالمین الصلاة والسلام علی اشرف الانبیاء والمرسلین سیدنا و نبینا طبیب قلوبنا و شفیع ذنوبنا العبد المؤید الرسول المسدد المحمود الاحمد ابی القاسم المصطفی محمّد و علی اهل بیته الطیبین الطاهرین و اصحابه المنتجبین.

عبادالله! أوصيكم و نفسي بتقوی الله و اتّباع امره و نهیه.

خودم و همه شما نمازگزاران را به رعایت تقوای الهی توصیه می کنم.

امام علی علیه السلام می فرماید: التَّقوى حِصنٌ حَصينٌ لِمَن لَجَأَ إلَيهِ .تقوا، براى كسى كه بدان پناه برد، دژى تسخير ناشدنى است.

نخستین کانونی که در زندگی هر کس شکل می گیرد، خانواده است. انسان قبل از اینکه هرجایی خودش را بیابد، در دامان خانواده خودش را می یابد.

خانواده، مناسبترین بستر برای اجتماعی شدن کودک است و روح سازگاری کودک با جهان پیرامون خود، در کانون خانواده شکل می گیرد. کودک در محیط خانواده خواستار مرهمی برای تسکین دردها، شکست ها و گرفتاری های خویش است و اگر انتظارات کودک در خانواده تأمین نشود، در بیرون از خانواده به دنبال راهی برای رسیدن به رضایت خاطر و آرامش می گردد، حال آنکه بر سر راه بیشتر آنان، دام های فراوان و متنوعی گسترده شده است که آنان را از کام یابی باز می دارد.

خانواده در تربیت انسان های آگاه و مسئول، نقشی بسیار مهم و اثرگذار دارد و در صورتی می تواند به این وظیفه خود به طور کامل عمل کند که شیوه های تربیتی آن، متناسب با نیازهای روز جامعه سامان دهی شود. با اجرای چنین برنامه تربیتی، خانواده ای سالم، پویا و بانشاط خواهیم داشت که موجب شکل دهی جامعه ای سالم، سازنده، بالنده و توسعه یافته نیز خواهد شد.

اقیانوس جوامع مختلف در عالم، متشکل از اجتماع این رودخانه ها و چشمه های کوچک خانواده می باشد. اگر این این رودخانه ها و چشمه ها آلوده باشد، توقعی نیست که آن اقیانوس هم آب زلال و سالمی داشته باشد. چون اقیانوس جامعه از چشمه ها و رودخانه های خانواده ها پر می شود و شکل می گیرد. علاوه بر خانواده در مرحله بعد مدارس، دانشگاه ها مساجد اجتماعاتی هستند که در ساختن جامعه سالم نقش اساسی را ایفا می کنند.

بنابراین از دستورات اکید اسلامی تربیت صیحیح انسانها در خانواده و دیگر کانون اجتماعات انسانها است. در خصوص مراقبت از خانواده قرآن کریم می فرماید قُوا أَنفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ[1] خود و اهل خودتان را حفظ کنید.

از همان ابتدا خانواده باید محل تربیت صحیح کودک باشد. تعلیم از همان کودکی در خانواده شروع می شود. پدر و مادر از همان ابتدای تولد کودک نسبت به او مسئولیت پیدا می کنند و نمی توانند از بار مسئولیت فرزند شانه خالی کنند.

به عنوان مثال امام علی علیه السلام در خصوص حق فرزند بر پدر و مادر می فرماید: وَ حَقُّ الوَلَدِ عَلَى الوالِدِ أن يُحَسِّنَ اِسمَهُ وَ يُحَسِّنَ اَدَبَهُ، و يُعَلِّمَهُ القُرآنَ؛[2]حقّ فرزند بر پدر ، آن است كه نام خوب بر او بگذارد و او را خوب تربيت كند و قرآن به او بياموزد .

ایمان به خدا، احسان کردن به دیگران، نوع دوستی، دروغ نگفتن، امانت داری، نظم و تربیت و ... همه خصوصیات خوب باید در سنین کودکی به فرزندان تعلیم داده شود و زمانی که کودک خوب و بد را می فهمد خوب و بد را باید به او یاد داد. در غیر این صورت شخصی که در کودکی و نوجوانی و بعد جوانی به عادت بد بر اثر تربیت نادرست دچار شود به راحتی نمی توان شخصیت و اخلاق او را در سنین بالاتر تغییر داد و برای خود، خانواده و جامعه اش مشکل ساز خواهد شد.

یکی از نکات مهم که خانواده ها باید در خصوص آن توجه داشته باشند بحث حجاب و عفاف است. عدم رعایت فرهنگ عفاف و پوشش و عدم رعایت حریم مرد و زن موجب مشکلاتی برای خانواده و بعد از آن برای جامعه به همراه خواهد داشت.

دو شخصیت در قرآن معرفی شده اند که مظهر حجاب و عفاف و حیا هستند؛ یک نمونه ی زن و یک نمونه مرد. یکی حضرت یوسف علیه السلام و دیگری حضرت مریم (س). قرآن هر دو شخصیت را ستوده است. در خصوص یوسف علیه السلام می فرماید وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهِ وَهَمَّ بِهَا لَوْلَا أَن رَّأَىٰ بُرْهَانَ رَبِّهِ[3] آن زن قصد او کرد؛ و او نیز -اگر برهان پروردگار را نمی دید- قصد وی می نمود! الگوی دوم مریم است. مریم تنها نشسته بود یکوقت دید یک مرد دارد سمت او می آید قَالَتْ إِنِّي أَعُوذُ بِالرَّحْمَـٰنِ مِنكَ[4] گفت: «من از تو، به خدای رحمان پناه می برم. در خصوص حضرت یوسف (ع) برهان رب او را نجاتش داد و در خصوص حضرت مریم پناه بر خدا. هر دو به یک چیز باز می گردد و آنهم تقوا و خویشتن داری است.

در آیه 59 سوره احزاب می فرماید اگر در جامعه پوشش باشد اثر و نفع آن برای خود خود شخص برمی گردد: يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُل لِّأَزْوَاجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِن جَلَابِيبِهِنَّ ذَٰلِكَ أَدْنَىٰ أَن يُعْرَفْنَ فَلَا يُؤْذَيْنَ[5] برای اینکه به عفاف و حیاء شناخته شوند و مورد اذیت و آزار قرار نگیرند.

همچنین است محرمات دیگر که مفاسدی را در بر دارد که خانواده باید نسبت به فرزندش مراقبت ویژه داشته باشد. تلاش بر این باشد که برای فرزند دوست خوب پیدا کند با خانواده های مومن رفت و آمد کنند تا به تربیت و رشد اسلامی فرزندان کمک کند. دوست خوب خیلی تأثیر مثبت خواهد گذاشت و دوست فاسد انسان را فاسد می کند. خداوند فرمود: يَا وَيْلَتَىٰ لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيلًا[6]

از خداوند می خواهیم ما را در شناخت و عمل به وظایفمان موفق بدارد





[1] سوره تحریم آیه 6

[2] نهج البلاغه، حكمت 399

[3] سوره یوسف، آیه 24

[4] سوره مریم، آیه 18

[5] سوره احزاب، آیه 59

[6] سوره فرقان، آیه 28




نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :