ارسال به دوستان
کد خبر : 194578

ایمان واقعی

خطیب: حجت الاسلام والمسلمین انصاری

تاریخ: 20.07.2018 

بسم الله الرحمن الرحيم

الحمدلله رب العالمین الصلاة والسلام علی اشرف الانبیاء والمرسلین سیدنا و نبینا طبیب قلوبنا و شفیع ذنوبنا العبد المؤید الرسول المسدد المحمود الاحمد ابی القاسم المصطفی محمّد و علی اهل بیته الطیبین الطاهرین و اصحابه المنتجبین.

عبادالله! أوصيكم و نفسي بتقوی الله و اتّباع امره و نهیه.

خودم و همه شما نمازگزاران را به رعایت تقوای الهی توصیه می کنم.

پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله و سلم می فرماید:

كُن بِالعَمَلِ بِالتَّقوى أشَدَّ اهتِماما مِنكَ بِالعَمَلِ بغَيرِهِ؛ فإنّهُ لا يَقِلُّ عَملٌ بِالتَّقوى، و كَيفَ يَقِلُّ عَملٌ يُتَقَبَّلُ؟! لِقَولِ اللّه ِ عَزَّ وجلَّ: «إنَّما يَتَقَبَّلُ اللّهُ مِنَ المُتَّقِينَ».

به عملِ با تقوا بيشتر اهتمام داشته باش، تا به عملِ بدون تقوا؛ زيرا هيچ عملى كه با تقوا توأم باشد اندك نيست، چگونه اندك باشد عملى كه پذيرفته مى شود! چون خداوند عزّ وجلّ مى فرمايد: «جز اين نيست كه خداوند از تقوا پيشگان مى پذيرد».

عمل با تقوا با ایمان کامل انسان بدست می آید. اگر ایمان در قلب انسان گسترش بیابد و تمام وجود انسان را فراگیرد عمل انسان مطابق با تقوای الهی خواهد بود. امام علی علیه السلام می فرماید: إِنَّ الاْيمَانَ يَبْدُو لُمْظَةً في الْقَلْبِ، كُلَّمَا ازْدَادَ آلاْيْمَانُ ازْدَادَتِ اللُّمْظَةُ.


ایمان در قلب انسان مثل یک نقطه سفید بر قلب انسان است؛ مانند نوری در دل انسان است. مانند اینکه اتاقی تاریک باشد و چراغی در آن روشن شود و بعد چراغ های بیشتری روشن گردد تا اتاق را کاملا روشن سازد. ایمان هم همین گونه است؛ مانند نوری است که در فضای تاریکی می درخشد و مانند نقطه سفید در دل انسان گسترش می یابد. هر چه ایمان افزایش پیدا کند این سفیدی گسترش پیدا می کند. و لذا بعضی تمام وجودشان نورانی است و برخی قسمتی از وجودشان، بعضی هم کلا تاریک اند که اینها مرده اند و هرچه قدر هم در معرض نور هدایت قرار گیرند روشن نمی شوند به تعبیر قرآن کریم: سَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ[1]

ایمان یک واژه و یک شعار نیست. ایمان یک حقیقت و باور قلبی است. یک ادعا نیست. این غیر از اسلام است. چراکه اسلام را هر کسی می تواند مدعی باشد. شهادتین بگوید و مسلمان شود. مانند ابوسفیان که شهادتین گفت و مسلمان شد. همسرش نیز مسلمان شد. وقتی مکه فتح شد قرآن می فرماید إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّـهِ وَالْفَتْحُ وَرَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّـهِ أَفْوَاجًا[2] نفرمود «یؤمنون» فرمود «یدخلون»! یعنی داخل در دین شدند. بله کسی مسلمان بشود احکام مسلمان بر او حاکم است. آثاری بر او مترتب است ولی ایمان غیر از اسلام است.

این که قرآن می فرماید يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا بِاللَّـهِ وَرَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلَىٰ رَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي أَنزَلَ مِن قَبْلُ وَمَن يَكْفُرْ بِاللَّـهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا بَعِيدًا[3] معلوم میشود یک نکته ای است و آنهم اینکه ایمان واقعی با ایمان ادعای و مسلمان بودن تفاوت دارد.

لذا امیرالمومنین علیه السلام در حکمت 227 نهج البلاغه می فرماید: وَ قَدْ سُئِلَ عَنِ الاْيمانِ فَقال عَلَيْهِ السَّلامُ: الاْيمانُ مَعْرِفَةٌ بِالْقَلْبِ، وَ اِقْرارٌ بِاللِّسانِ، وَعَمَلٌ بِالاَرْكانِ از حضرت در مورد ایمان پرسیدند، فرمود: ایمان باور قلبی است، به زبان هم بیاورد و در عمل پیاده کند. ولی اسلام همان اقرار به زبان است.


در سوره حجرات می فرماید یک عده ای آمدند خدمت پیامبر (ص) و منت گذاشتند که ما ایمان آوردیم: قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَـٰكِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا يَدْخُلِ الْإِيمَانُ فِي قُلُوبِكُمْ وَإِن تُطِيعُوا اللَّـهَ وَرَسُولَهُ لَا يَلِتْكُم مِّنْ أَعْمَالِكُمْ شَيْئًا إِنَّ اللَّـهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ[4]

اعراب می گویند ایمان آوردیم ولی ای پیامبر به اونها بگو ایمان نیاوردید بلکه اسلام آوردید.

خوب چه کار باید کرد تا یک مسلمان در زمره مؤمنین بحساب آید. نکته مهمی در قرآن هست و آنهم اینکه در قرآن حدود 100 مورد خطاب یا ایها الذین آمنوا وجود دارد. بعد از هر این خطابات، خداوند تکلیفی بر گردن مؤمنین قرار داده است.

یا توصیه اعتقادی میکند، یا خانوادگی یا اقتصادی یا وظابف دیگری که یک مؤمن دارد را گوشزد می کند. ولی «یا ایها الذین اسلموا» در قرآن نیست که خداوند بفرماید ای کسانی که مسلمان شدید این کارها را انجام دهید. به عنوان نمونه به تعدادی از این آیات اشاره می کنیم:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّـهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنكُمْ[5] ای کسانی که ایمان آورده اید از خدا و پیامبر و اولی الامر اطاعت کنید.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيِ اللَّـهِ وَرَسُولِهِ[6] ای کسانی که ایمان آوردید از خدا و پیامبرش سبقت نگیرید.

یا در خصوص زبان می فرماید: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّـهَ وَقُولُوا قَوْلًا سَدِيدًا[7] محکم حرف بزنید.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ[8] چرا حرفی را که میزنید عمل نمی کنید.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِّن قَوْمٍ[9] یکدیگر را مسخره نکنید.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيرًا مِّنَ الظَّنِّ[10] سوء ظن نورزید.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّـهِ[11] توبه کنید.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُم بَيْنَكُم بِالْبَاطِلِ[12] مال حرام نخورید.

تمام ارزشهای اخلاقی بعد از یا ایها الذین آمنوا آمده است. غیر از این آیات که با خطاب به مؤمنین آمده، سوره مؤمنون ابتدایش ویژگی های مؤمنین را بیان می کند:

قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ ﴿١﴾ الَّذِينَ هُمْ فِي صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ ﴿٢﴾ وَالَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ ﴿٣﴾ وَالَّذِينَ هُمْ لِلزَّكَاةِ فَاعِلُونَ ﴿٤﴾ وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ ﴿٥﴾ إِلَّا عَلَىٰ أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ ﴿٦﴾ فَمَنِ ابْتَغَىٰ وَرَاءَ ذَٰلِكَ فَأُولَـٰئِكَ هُمُ الْعَادُونَ ﴿٧﴾ وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ ﴿٨﴾ وَالَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَوَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ ﴿٩﴾ أُولَـٰئِكَ هُمُ الْوَارِثُونَ ﴿١٠﴾ الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ﴿١١﴾

مؤمنان رستگار شدند؛ (۱) آنها که در نمازشان خشوع دارند؛ (۲) و آنها که از لغو و بیهودگی روی گردانند؛ (۳) و آنها که زکات را انجام می دهند؛ (۴) و آنها که دامان خود را (از آلوده شدن به بی عفتی) حفظ می کنند؛ (۵) تنها ارتباط با همسران و کنیزانشان دارند، که در بهره گیری از آنان ملامت نمی شوند؛ (۶) و کسانی که غیر از این طریق را طلب کنند، تجاوزگرند! (۷) و آنها که امانتها و عهد خود را رعایت می کنند؛ (۸) و آنها که بر نمازهایشان مراقب اند؛ (۹) (آری،) آنها وارثانند! (۱۰) (وارثانی) که بهشت برین را ارث می برند، و جاودانه در آن خواهند ماند! (۱۱)

پس برای مؤمن شدن باید کارهایی را انجام داد و تلاش کرد. ایمان یک باور قلبی است و باید با تمام وجود باور داشت و به دستورات الهی عمل کرد و خداوند را اطلاعت کرد.

اگر کسی ایمان داشت، اثر بر روح و رفتار او نمایان است. لذا مؤمن آرامش، حسن ظن و هدف دارد و هیچ وقت احساس پوچی نمی کند. مؤمن هیچ گاه احساس ضعف نمی کند بلکه احساس عزت می کند. مؤمن حیاء دارد. مؤمن حس اجتماعی دارد و نسبت به گناه گریزان است. مؤمن لذت معنوی دارد.

ایمان یک بسته و یک مجموعه است که باید در همه ابعاد زندگی اثر و جریان داشته باشد. اگر کسی ایمان داشت، صبر دارد و با خانواده اش مهربان است. نمی شود انسان مؤمن باشد و دست بزن داشته باشد؛ با زن و بچه اش بد اخلاق و بد رفتار باشد. با مردم بد اخلاق و بد رفتار باشد؛ دروغ بگوید، بد قولی کند یا به نماز اهمیت ندهد.

از خداوند می خواهیم ایمان ما را تقویت بفرماید.




[1]  سوره بقره، آیه 6

[2]  سوره نصر، آیه 1 و 2

[3]  سوره نساء، آیه 136

[4] سوره حجرات، آیه 14

[5] سوره نساء، آیه 59

[6] سوره حجرات، آیه 1

[7] سوره احزاب، آیه 70

[8] سوره صف، آیه 2

[9] سوره حجرات، آیه 11

[10] سوره حجرات، آیه 12

[11] سوره تحریم، آیه 8

[12] سوره نساء، آیه 29


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :