ارسال به دوستان
کد خبر : 197331

حقیقت تقوا (10) راه تشخیص افراد با تقوا (6)

خطیب: حجت الاسلام والمسلمین موسوی
تاریخ: 04.01.2019
بسم الله الرحمن الرحيم

الحمد لله ربّ العالمين و الحمد لله الذی لا مُضادّ له في مُلكه و لا مُنازِعَ لَهُ في أمره. الحمدالله الذی لا شريك لَهُ في خلقه ولا شبيه لَهُ في عَظَمَتِه (جزء من دعاء الإفتتاح) وصلّی الله علی سيدّنا ونبيّنا محمّد صلّی الله عليه وعلی آله الطاهرين و اصحابه المنتجبين.

عبادالله ! أُوصيكم و نفسي بتقوی الله و اتّباع امره و نهیه
.


ابتدا خودم وشما نمازگزاران محترم را به تقوای الهی دعوت میکنم وامیدوارم سال جدید میلادی فرصتی دیگر برای خودسازی وحرکت جدی به سوی فضایل اخلاقی باشد. سال نو باید با سال قبل فرق کند. باید اشتباه های سال قبل را ارزیابی کنیم ودنبال اصلاح آنها باشیم. خودسازی رکن اصلی تقوا است وبدون تهذیب نفس تقوا میسر نمیشود. (قد افلح من زکاها وقد خاب من دساها). تقوا یعنی جهاد اکبر یعنی تلاش مضاعف برای تربیت نفس اماره وگرنه راه هدایت بدست نخواهد آمد (والذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا).

مباحث ما درباره نشانه ها واقعی تقوا در بعدها گوناگون است. انجام بعضی از فرایض الهی هرچند لازمه تقوا است ولی لزوما نشانگر واقعی تقوای افراد نمیباشد، چرا که حقیقت تقوا یک امر درونی است وتنها از طریق رجوع به متخصص ربانی قابل تشخیص است یا لا اقل به نشانه های قرآنی وروائی مراجعه کنیم تا معیارهای صحیح ارزیابی افراد را به دست بیاوریم. افراد با تقوا همیشه دغدغه ارزیابی خود را دارند واز خود راضی نیستند. حضرت موسی علیه السلام پس از طی مراحل نبوت ورسالت بازهم قانع نبود ودنبال استاد میگشت تا خود را عرضه کند ومتوجه شد که هنوز کار وتلاش زیاد است. عابدی به نام همام که معروف به زهد وتقوا بود وقتی صفات متقین را از زبان امیر المؤمنین علیه السلام میشنود مبهوت میشود وجان خود را از دست میدهد. این مسائل شوخی بردار نیست. یک لحظه غفلت میتواند یک عمر خسارت به بار بیاورد.

یک اشکال مطرح میشود: ارزیابی افراد باید بر اساس حسن ظن باشد وتا حد امکان باید اشتباه دیگران را توجیه کرد وبا دید مثبت نگاه کنیم. بنابراین چه نیازی به این مباحث است. اصلا واقعیت افراد را به خدا واگذار کنیم ونیازی به ارزیابی وبررسی نشانه های تقوا نیست.

اما جواب اشکال: اولا این بحث در مرحله اول مربوط به ارزیابی خودمان هست تا دیگران، وهیچ وقت حسن ظن به خودمان توصیه نشده. دوما حسن ظن در همه امور توصیه نشده بلکه در بعضی موارد مانند انتخاب استاد همسر شریک نماینده یا دوست باید تحقیق کرد ونسبت به راه های ارزیابی درست واقف باشیم. بله در موارد طبیعی وغیر ضروری اصل کلی بر نگاه مثبت است. مثلا در امام جماعت تقوا وعدالت شرط است وحسن ظاهر در رفتار واخلاق کفایت میکند ونیازی به بررسی دقیق ندارد.

حال برمیگردیم به ادامه بحث اصلی خودمان چراکه در خطبه قبلی درباره راه شناخت تقوای اجتماعی افراد بررسی کردیم وعرض کردم که بعضی ظواهر اجتماعی مانند سخنان جذاب دینی یا عبادت های تکراری نمیتواند ملاک ارزیابی باشد. به فرموده امامان اهل بیت علیهم السلام برای ارزیابی سلامتی اجتماعی افراد ابتدا باید راستگویی وامانت داری را مورد سنجش قرار داد وصرف حج ونماز جماعت واطعام کفایت نمیکند (ما اکثر الضجیج وما اقل الحجیج). باید رفتار وکردار ما در جامعه زینت بخش اهل بیت علیهم السلام باشد مانند عیادت مریض تشییع اموات وکمک به نیازمندان.

نشانه دیگر تقوای اجتماعی: توجه به وظیفه مهم امر به معروف ونهی از منکر. شخصی که به انحراف ومشکلات جامعه بی تفاوت باشد شخص با تقوایی نیست ( عن الباقر (عليه السلام ) :أوحی الله عزّ وجلّ الی شعيب النّبی  ، انّی معذّب من قومک مأة ألف ، أربعين ألفاً من شرارهم و ستّين ألفاً من خيارهم ، فقال (عليه السلام ) يا ربّ هؤلاء الأشرار فما بال الأخيار ؟ فأوحی الله عزأ وجلّ اليه : داهنو أهل المعاصی و لم يغضبوا لغضبي).

نشانه بعدی تقوای اجتماعی: پرهیز از تفرقه ونزاع است. حتی مسجد اگر منشا دعوا شود باید تخریب شود (مانند مسجد ضرار) چرا که هدف انبیا واوصیا گسرش صممیت وبرادی است  قَالَ تَعَالَى: ﴿وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللّهِ جَمِيعًا وَلاَ تَفَرَّقُواْ وَاذْكُرُواْ نِعْمَةَ اللّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا) وقال ایضا: ولا تکونوا من المشرکین مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ.

از خداوند منان میخواهیم که دل های ما را به هم نزدیکتر کنه وسال جدید میلادی را سال صلح وبرادری قرار دهد


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :